Bu yazı, Türkiye’nin yüzyıllardır aşamadığı en temel iktisadi sorunlardan biri olan sermaye birikimi eksikliğini tarihsel bir perspektifle ele alıyor. Osmanlı’dan Cumhuriyet’e uzanan süreçte; toprak mülkiyeti, ticaret yapısı, devşirme sistemi ve siyasi kırılmaların, kalıcı ve büyüyebilir bir sermaye sınıfının oluşmasını nasıl engellediği net biçimde ortaya konuyor. Batı’da sanayi devrimini mümkün kılan aile temelli sermaye birikiminin bu topraklarda neden oluşamadığı açıklanırken; Cumhuriyet dönemindeki devlet öncülüğündeki iktisadi hamlelerin de darbeler ve siyasi istikrarsızlıklar nedeniyle neden kalıcı sonuçlar üretemediği anlatılıyor. Günümüzde altyapı, sanayi ve teknik bilgi alanında önemli mesafeler alınmış olsa da, küresel sermayenin geri çekilmesiyle Türkiye’nin yeniden aynı tarihsel sorunla yüzleştiği vurgulanıyor. Çözümün, dış reçetelerde değil; sabır, disiplin, katma değerli üretim ve nitelikli insan kaynağı üzerinden inşa edilecek yerli bir sermaye birikimi stratejisinde olduğu güçlü bir dille ifade ediliyor.
Makalenin tamamı için:
Tam Metni Görüntüle
