Emek-yoğun üretime dayalı büyüme modeli, kısa vadede ihracat ve istihdam artışı sağlasa da uzun vadede ülkeleri düşük ücret–yüksek rekabet sarmalına mahkûm eder. İşçilik maliyetleri arttıkça üretim, daha ucuz emek sunan ülkelere kayar ve bu döngü gelişmekte olan ekonomiler için yıkıcı sonuçlar doğurur. Bu cendereden çıkışın tek yolu; yüksek ve orta-yüksek teknolojili, markalaşmış, katma değerli ürün üretimidir. Katma değerli üretim sayesinde ücret artışları rekabet dezavantajına dönüşmez; aksine refah kalıcı hâle gelir. Bunun için emek-yoğun yapıdan akıl-yoğun yapıya geçilmeli, üniversite–sanayi–kamu iş birliğiyle eğitim merkezli devrimsel bir dönüşüm başlatılmalıdır.
Makalenin tamamı için:
Tam Metni Görüntüle
