Türkiye’de tekstil ve hazır giyim sektörü uzun süredir yapısal bir daralma yaşıyor. Üretimdeki gerileme sadece son yıllara değil, Rahip Brunson krizi sonrasına kadar uzanan bir sürecin sonucu olarak öne çıkıyor. Yarım asırlık deneyime rağmen markalaşmada istenilen noktaya gelinememesi, fason üretime sıkışan yapı ve plansız büyüme anlayışı sektörün rekabet gücünü zayıflattı. Ucuz kredi ve vergi aflarıyla sürdürülebilir olmayan bir genişleme hedeflenirken, üretim ve ticaret merkezli uzun vadeli politikalar geliştirilemedi. Bugün gelinen noktada tekstilin yeniden ayağa kalkabilmesi için kısa vadeli önlemler yerine, sanayi, finans ve ticareti kapsayan bütüncül bir stratejiye; gençlere alan açan, yapısal reformları merkeze alan ve güven temelli bir finansman mimarisine ihtiyaç olduğu net biçimde görülüyor.
Makalenin tamamı için:
Tam Metni Görüntüle
